LAND
on the brink of some formidably complex matter

‘Land – on the brink of some formidably complex matter’ focuses on the transformation and fragmentation of the landscape. The landscape is a construction, or one could say, a destruction of what it once was or will be. When moving, the surrounding landscape is slowly shifting. The different layers slide over each other continuously. Concepts like distance, size and scale become relative. Through the use of an abstracting imagery and by also using this de/construction as a photographic technique to approach the geographical place, the pictures distinguish themselves from their original context.

A human intervention, either subtle or defining, characterizes the images. We as humans destroy and construct, we shape the world irreversibly. While making the images I focussed on formal qualities in order to leave the viewer disorientated in this scattered landscape.

(2016)
________________________________________

LAND
Complexe materie, die aarde. Laura Van Severen raakt er niet op uitgekeken hoe het ogenschijnlijk onbeweeglijke toch constant in beweging wordt gezet.
De mens laat niets in rust.

Al twintig jaar rijden Laura Van Severen en haar ouders elke zomer vanuit België naar een bergdorp in de Catalaanse Pyreneeën, in haar tweede moederland. Van achter het raam kijken naar het voorbijglijdende landschap. Een high speed diavoorstelling, alles continu in transformatie, het oog kan niets vasthouden. Ook dat is de magie van onderweg zijn. Het hoogtepunt was altijd de passage door het Franse departement Ariège. Gehuchten omgeven door machtige bergflanken. Wat lag daar allemaal achter?
In 2013 ging Van Severen voor het eerst kijken. Een van de grootste talksteengroeves ter wereld. Ook continu in verandering, almaar dieper, breder, door mensenwerk. In Spanje, Duitsland en elders in Europa zocht en vond ze andere sites die getuigen van ‘ongelooflijke en massieve interventies’. Het landschap wordt vaak gelinkt aan stilstand, stasis. Maar zo beleven we het haast nooit, en zo ís het eigenlijk ook niet. We bewegen ons erdoor, het trekt aan ons voorbij. Of we zetten, graven, kappen, bouwen en verbouwen het naar onze hand. Voor haar project Land – on the brink of some formidably complex matter heeft Laura Van Severen die fluïditeit en fragmentatie, die eindeloze constructie en destructie fotografisch vertaald.
Foto’s knoeien met de schaal van de wereld, zei Susan Sontag. Van Severen benut die kracht van het medium optimaal. Het is raden naar afstanden en verhoudingen in haar beelden, naar begin en einde, in- en uitgang. Duizelingwekkend en desoriënterend is het, precies hoe Van Severen het ervaart.
Dat effect zit ook in het boek dat straks verschijnt, al is de kijker hier minder hulpeloos. Van Severen zet ons ook achter de knoppen: de opmaak en binding laten toe dat we naar believen beelden kunnen combineren en sequenties maken. Een heel klein beetje god spelen.

Written by Jan Desloover for De Standaard Weekblad (Belgian newspaper)